wapsimon2.JPG (44010 octets)

Mgr Simon DEPLOIGE

simon.JPG (34785 octets)

Biografie van Mgr Deploige (pdf-file ) 6,56 MB

foto-album

Geboren te Tongeren op 15 oktober 1868 en overleden te Leuven op 19 november 1927.

Prelaat van zijne Heiligheid de Paus, Ere Kanunnik van de Kathedraal van Luik, Doktor in de Rechten, filosofie en Letteren, Senator,

Leoico[1].jpg (31295 octets)
Ridder in de Leopoldsorde (27 maart 1907)
Officier in de Leopoldsorde (19 september 1919)
Commandeur in de Leopoldsorde (2 april 1925)
Burgerlijk kruis 1ste klas 1914-1918
(16 juni 1921)
Burgelijke medaille eerste klas
(15 september 1919)
Ridder in de orde van
Gregorius de Grote
(Vatikaan) (21 maart 1896)

 

Voorzitter van het Hoger Instituut voor Filosofie, Professor aan de faculteit Rechten aan de universiteit van Leuven, Ere kapelaan aan de OLV van Lourdes, Brancardier van OLV van Lourdes en van het Kruis, enz...

Simon deed zijn humaniora bij de Josefiten te Tongeren. Hij was nog geen 15 jaar toen hij zijn retorica beëindigde. In 1884, op de ouderdom van 16 jaar, ging hij naar de universiteit te Leuven waar hij in 1888 afstudeerde als doktor in de Filosofie en de Letteren en in 1889 als doktor in de Rechten en op 26 maart 1890 als licentiaat in de Thomische Filosofie., hij was toen nog geen 22 jaar oud.

Juist zijn studies beëindigd, lanceerde hij zich in de politiek en speelde een rol in de strijd tegen het groeiende Socialisme. Hij neemt deel aan de stichting van "Ligue démocratique belge", Stelt de basis acte op en blijft lid van het bestuur tot juli 1885. Op dat ogenblik verplicht door interne discuties, neemt Dhr Helleputte (de stichter) ontslag, Simon Deploige één van zijn trouwe volgelingen, volgt zijn voorbeeld. Hij beschouwde Dhr Helleputte als zijn leermeester van zijn politiek denken.

Het was Simon Deploige die op het "Congres voor socialistische studenten"   het volgende fiere antwoord gaf aan Vandervelde :

"Entre vous et nous , aucune alliance, même momentanée, n'est possible. Nous vous combatterons sans pitié. Nous vous quittons sur l'heure pour courir au Congrès des jeunes gardes catholiques réuni à Etterbeek, et y organiser l'attaque de vos lignes"

De Brouckère replikeert hierop : "Mais pourquoi donc avez-vous peur de vous mesurer avec nous dans les meeting contradictoires ?"

Simon Deploige antwoord hierop : "Notre présence ici, à la Maison du Peuple, prouve assez que nous ne vous craignons pas. Au reste , je rèleve votre défi. Je vous suiverai partout ou vous voudrez, devant n'importe quel auditoir." Een arbeider komt naar Simon Deploige, geeft hem de hand en zegt : "Vous n'avez pas froid aux yeux, vous je vous félicite. Il y a donc aussi des gaillards courageux chez les ... calottins" Hernomen uit :" Van Overbergh, Plaquette du 6 janvier 1897.

Van 1890 tot 1893 schreef Simon zich in bij de rechtbank van Tongeren. Hier oefende hij het beroep uit van advocaat. In deze periode schrijft hij zijn werk "Le droit public en Suisse". De leerstoel Rechten werd hem aangeboden op de universiteit van Luik. Hij weigerde deze functie daar hij te veel hield aan zijn politieke onafhankelijkheid en zijn vrijheid voor een staats functie te aanvaarden.

Simon Deploige is één van pioniers van het Hoger instituut voor Filosofie, waar hij vanaf de oprichting in 1893 natuurlijk recht, politieke economie en geschiedenis van de sociale theorie doceerde.

Op 19 december 1896 wordt Simon Deploige priester gewijd door Mgr Doutreloux, Bisschop van Luik, hij draagt als eerste de mis op in de Kapel van het seminarie Leo XIII 6 januari 1897 te Leuven

Wanneer Mgr Mercier in 1906 tot kardinaal wordt benoemd, duid deze laatste Mgr Deploige aan als zijn opvolger voor het voorzitterschap van het Hoger instituut voor Filosofie. Hij voert eerst deze functie uit met de titel van geheime kamerheer en vanaf 1912 met de titel van huisprelaat van zijne heiligheid de Paus.

Zijn belangrijkste werk "Le conflit de la Morale et de la Sociologie" 1911, verscheen in 4 edities, hij bereide de 5de editie voor wanneer de dood hem heeft verrast.

uitnodiging paleis.GIF (25030 octets)

op 30 juli 1914 in de vooruitzichten van de komende vijandelijkheden, richt hij een hospitaal in , in het hoger instituut voor filosofie. Tijdens het beleg van Leuven in augustus 1914, red hij hiermee honderden soldaten en burgers van de Duitse slachting.

Al de gemeentelijke verantwoordelijken waren vertrokken, in het instituut werd op 31 augustus het comité der notabelen opgericht, zij begaven zich de volgende ochtend naar het stadhuis, de voorlopige burgemeester was professor Nerincx van de faculteit Rechten. Onder zijn leden waren Mgr Deploige en de kanunik Thierry, de professoren Paul Debaissieux, Charles de la Vallée-Poussin en Léon Verhelst.

De Belgische Katholieke ministers ( Hellepute, Schollaert en Van den Heuvel) beslissen om Mgr Deploige als vervanger van de Belgische Minister bij het Vatikaan naar Rome te sturen, om er een invloedrijke persoonlijkheid bij de Paus te hebben. Mgr Simon Deploige komt aan in Rome op 23 december 1914 en brengt verslag uit bij de Paus Benoit XV van de gruwelijkheden door de Duitsers tegen de Belgische kerken, priesters en ons geloof.

 Na het volbrengen van zijn taak in Rome wordt hij vervangen op 22 januari 1915 door de minister van Staat Jules van den Heuvel.

 In de tweede helft van 1915 vertrekt Simon Deploige op diplomatieke missie naar Spanje.

 Eind 1916 verlaat Simon Deploige Spanje om zich te vestigen in Lourdes en sticht er "Le foyer du soldat Belges", in 1918 sticht hij eveneens een Amerikaans, Pools en Engels Foyer, 200 000 geallieerde soldaten hebben er hun verlof doorgebracht.

Simon Deploige is één van de bezielers van de wederopbouw van Leuven en zijn Bibliotheek.

Op 18 september 1923 aanvaard Simon Deploige het mandaat van Senator, ter vervanging van Mgr Keesen voor de provincie Limburg, in november 1925 werd hij herkozen en zal er blijven zetelen tot aan zijn dood.

Mgr Simon Deploige overlijd plots te Leuven door een hartaanval op zaterdag 19 november 1927 op de leeftijd van 59 jaar.

Toespraak van  De voorzitter van de Senaat Graaf  't kint de Roodebeek ter gelegenheid van  het overlijden van Mgr Simon Deploige, tijdens de zitting in de  Senaat op dinsdag 29 november 1927

C'est avec la plus profonde émotion que tous nous avons appris la disparition soudaine et, hélas, prématurée de notre sympathique collègue, Monseigneur Deploige. Si sa participation à nos travaux date de quelques années à peine, elle lui conquit pourtant d'emblée la respectueuse attention des membres de notre Haute Assemblée.

Toute sa carrière, vouée pour la plus large part à la renaissance sensationnelle des doctrines de Saint Thomas, l'avait mis au premier rangs parmi les docteurs qui illustrèrent l'Université de Louvain. Sa claire intelligence, son érudition avertie, sa parole nourrie de connaissances approfondies et multiples le désignèrent tout naturellement en 1906 pour succéder, dans la direction de l'Institut supérieur de philosophie thomiste, à son célèbre et éminent prédécesseur Monseigneur Mercier, lorsque celui-ci fut appelé à occuper le siège archiépiscopal de Malines.

Monseigneur Deploige avait débuté au barreau de Tongres vers 1889 mais dès 1893 il devient professeur à la Faculté de droit sz l'Université de Louvain. Cette circonstance le mit en contact direct et constant avec le fondateur de l'Institut supérieur de philosophie. Ordoné prêtre, il s'identifia en quelque sorte avec l'oeuvre de rénovation thomiste, et son activité, largement absorbée par les fonctions de professeur et d'administrateur, lui permit cependant de publier divers ouvrages parmis lesquels il faut signaler sa remarquable étude sur le "Conflit de la morale et de la Sociologie".

Une oeuvre important à laquelle il se voua avec une inlassable persévérence fut l'organisation de conférences destinées à faire connaître au monde universitaire de Louvain les écrivains et les penseur qui constituent, en ce premier quart du vingtième siècle, l'intellectualité catholique en matière de science, de philosophie, d'art et de littérature et principalement, parmi eux, ceux qui sont ralliés à la philosophie thomiste.

Au Sénat il s'est tout particulièrement intéressé au questions académiques et notamment au projet de loi sur les grades académiques et la réforme du haut enseignement universitaire. On se rappellera certainement l'allure sobre qu'il sut imprimer à ce débat et l'élévation de pensée dont il fit preuve en cette occasion. Son projet de loi sur les droits et les devoirs des époux.

Homme de science et de conscience, homme de devoir et de dévouement, il se dégageait de toute sa personne un charme irrésistible qui explique l'influence qu'il exerça sur tous ceux qui l'approchèrent, sur la jeunesse universitaire notamment, et dont le souvenir intangible survivra en nos coeurs.

******************

Enkele uitingen van deelname gericht aan zijn broer Florent Deploige bij zijn overlijden

- Zijn heiligheid de Paus

- De kardinaal van Roey en alle bischoppen van België

- De kardinaal Dubois, aartsbisschop van Parijs

- De aartsbisschop van Cambrai evenals de bisschoppen van Frankrijk.

- De Nonce Apostolique te Berlijn, Eugenio Paccelli (toekomstige Paus Pius XII)

- Koning Albert en Koningin Elisabeth van België

- Prins Leopold van België

- Koning Alphonse XIII van Spanje

- De voorzitter van de Senaat 't kint de Roodebeek

- De Hertog en de hertogin de Vendome de Neuilly

- De Maarschalk Foch

- De Maarschalk Petain

- De Generaal Gouraud

- De Generaal Rouquerol

- De President van Frankrijk Raymond Pointcarré

- Generaal Yamamoto van  Japan

etc ......

Home